كودك را ارزيابي كنيد |
 |
|
|
1) پاسخ كودك را بررسي كنيد.
يك سؤال از كودك بپرسيد (مثلاً «آيا صداي مرا ميشنوي؟»). بلند و واضح صحبت كنيد.
با ملايمت چند ضربه به شانه او بزنيد.
اگر كودك پاسخ ميدهد، بدون ايجاد تغيير وضعيت در او، نيروهاي امدادي را (در صورت لزوم) فرا بخوانيد. هر وضعيتي را كه يافتيد، درمان كنيد.
اگر كودك پاسخ نميدهد، با فرياد درخواست كمك كنيد و سپس گام 2 را دنبال كنيد. |
 |
|
2) راه تنفسي را باز كنيد.
يك دست خود را روي پيشاني كودك بگذاريد و سر او را به آرامي به سمت عقب خم كنيد.
با استفاده از نوك انگشتان خود، هرگونه انسداد آشكار را از دهان كودك خارج كنيد. داخل دهان را با انگشت جستجو نكنيد.
نوك انگشتان خود را زير نوك چانه كودك بگذاريد و چانه او را بالا بكشيد. |
 |
|
3) تنفس را كنترل كنيد.
با نگاه، سمع و لمس، وجود تنفس را بررسي كنيد (با مشاهده، به دنبال حركات قفسه سينه بگرديد، صدهاي تنفسي را سمع كنيد و بازدم كودك را روي گونه خود حس كنيد). اين عمل نبايد بيش از 10 ثانيه وقت بگيرد.
اگر كودك نفس نميكشد، يك امدادگر را بفرستيد تا با مركز اورژانس تماس بگيرد و آمبولانس درخواست كند. احياي تنفسي را آغاز كنيد.
اگر كودك نفس ميكشد، بهدنبال ساير وضعيتهاي تهديدكننده حيات (مثل خونريزي شديد) بگرديد. كودك را در وضعيت بهبود قرار دهيد. |
 |
|
| توجه: پزشكي دانشي هميشه در تغيير است. در ارايه مطالب سلامتيران تلاش زيادي در جهت كامل بودن و تطابق آن با استانداردهاي روز پزشكي دنيا تا زمان انتشار صورت گرفته است. اما بدليل اينكه در علوم پزشكي وجود خطاهاي پژوهشي و تغييرات روز به روز همواره متصور است، سلامتيران مطالب ارائه شده را الزاماً كامل و عاري از خطا نميداند. ارجح آن است كه كاربران اين اطلاعات را قبل از بكارگيري با رجوع به پزشكان و منابع ديگر نيز تأييد نمايند |
|